Szczęściarz Lucky

Lucky jest szczęściarzem. Dobiega powoli 90 lat, ale jeho serce, krążenie i układ odpornościowy są w naprawdę niezłym stanie. Nawet płuca, mimo że od lat pali tyle, że zabiłoby to znacznie młodszego mężczyznę. Życie Lucky’ego jest rytmizowane codzienną rutyną, od porannej gimnastyki po wizyty w sklepach, kawiarniach i barach. Zawsze tam znajduje przyjaciół, z którymi może pogadać, pokłócić się, rozwiązywać krzyżówki. Pewnego dnia upada w swoim domu. Przypadkiem. Nie wiadomo dlaczego. Lekarz może postawić tylko dość oczywistą diagnozę - to starość - ale Lucky zostaje wyrwany ze swojej monotonnej rutyny. Zaczyna emocjonalnie angażować się w rozmowy z przyjaciółmi. Inaczej traktuje ludzi, którzy go irytują. Otwiera się, być może po raz pierwszy od długiego czasu, na obcych. Uświadamia sobie, że jego rola na tym świecie powoli dobiega końca i jedyną rzeczą, którą może zrobić, jest zaakceptować ten fakt. I się uśmiechnąć.